Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 150

<< | หน้าที่ 150 | >>
๗. ปุฬินุปปาทกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปุฬินุปปาทกเถระ


(พระปุฬินุปปาทกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๗๗} [๑๑๑] ข้าพเจ้าเป็นดาบสชื่อเทวละ อาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์

ที่ภูเขานั้น ที่จงกรมของข้าพเจ้าเป็นที่ที่พวกอมนุษย์เนรมิตให้

[๑๑๒] ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามุ่นมวยผม สะพายคนโทน้ำ

เมื่อจะแสวงหาประโยชน์อย่างสูงสุด ได้ออกจากป่าใหญ่ไปในกาลนั้น

[๑๑๓] ครั้งนั้น ศิษย์ประมาณ ๘๔,๐๐๐ คน อุปัฏฐากข้าพเจ้า

พวกเขาขวนขวายในการงานของตนอยู่ในป่าใหญ่

[๑๑๔] ข้าพเจ้าออกจากอาศรมได้ก่อพระเจดีย์ทรายแล้ว

รวบรวมดอกไม้นานาชนิดมาบูชาพระเจดีย์นั้น

[๑๑๕] ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระเจดีย์แล้ว เข้าไปสู่อาศรม

ศิษย์ทุกคนได้มาประชุมพร้อมกันแล้ว ถามความข้อนี้ว่า

[๑๑๖] ข้าแต่ท่านเทวละ ท่านนมัสการสถูปที่ก่อด้วยทรายทำไม

แม้ข้าพเจ้าทั้งหลายก็อยากจะรู้

ข้าพเจ้าทั้งหลายถามท่านแล้วโปรดบอกด้วยเถิด

[๑๑๗] ข้าพเจ้าตอบว่า พระพุทธเจ้าทั้งหลาย

ผู้มีพระจักษุ มีพระยศยิ่งใหญ่

ท่านทั้งหลายได้พบแล้วในบทมนตร์ของเรามิใช่หรือ

เรานมัสการพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดเหล่านั้น

ผู้มีพระยศยิ่งใหญ่เช่นไร

[๑๑๘] พระพุทธเจ้าเหล่านั้นผู้มีความเพียรมาก

เป็นสัพพัญญู ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

พระพุทธเจ้าเหล่านั้นมีคุณอย่างไร

มีศีลอย่างไร มีพระยศยิ่งใหญ่เช่นไร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka