พระไตรปิฏก

[๑๑๙] พระพุทธเจ้าทั้งหลายมีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ๑

มีพระทนต์ครบ ๔๐ ซี่ มีดวงเนตรดังดวงตาแห่งโค

และสดใสเหมือนผลมะกล่ำ

[๑๒๐] อนึ่ง พระพุทธเจ้าเหล่านั้น ผู้บริสุทธิ์เมื่อเสด็จดำเนินไป

ก็ทอดพระเนตรเพียงชั่วแอก

พระชานุของพระองค์ไม่ลั่น ใคร ๆ ไม่ได้ยินเสียงที่ต่อ

[๑๒๑] อนึ่ง พระสุคตทั้งหลาย

เมื่อจะเสด็จดำเนินไม่ทรงรีบร้อนเสด็จดำเนินไป

ทรงก้าวพระบาทเบื้องขวาก่อน

นี้เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

[๑๒๒] และพระพุทธเจ้าเหล่านั้นเป็นผู้ไม่สะดุ้ง

ดุจพญาไกรสรราชสีห์

พระพุทธเจ้าเหล่านั้นไม่ทรงยกพระองค์ไม่ข่มสัตว์ทั้งหลาย

[๑๒๓] ทรงหลุดพ้นจากการถือตัวและดูหมิ่น

ท่านมีพระองค์เสมอในสัตว์ทั้งปวง

พระพุทธเจ้าทั้งหลายเป็นผู้ไม่ทรงยกพระองค์

นี้เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

[๑๒๔] อนึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายเมื่อเสด็จอุบัติขึ้น

พระองค์ทรงแสดงแสงสว่าง

ทรงประกาศวิการ ๖๒ ทั่วพื้นแผ่นดินนี้ทั้งสิ้น

[๑๒๕] ทั้งพระองค์ทรงเห็นนรกด้วย

ครั้งนั้น ไฟนรกดับ มหาเมฆบันดาลฝนให้ตก

นี้เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้
๒ วิการ ๖ หมายถึงแผ่นดินไหว ๖ ประการ คือ (๑) ข้างหน้ายืดขึ้นข้างหลังยุบลง (๒) ข้างหลังยืดขึ้น ข้างหน้ายุบลง (๓) ข้างซ้ายยืดขึ้นข้างขวายุบลง (๔) ข้างขวายืดขึ้นข้างซ้ายยุบลง (๕) ตรงกลางยืดขึ้น โดยรอบยุบลง (๖) โดยรอบยืดขึ้นตรงกลางยุบลง (ขุ.พุทฺธ.อ. ๗๑/๙๓)