Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 152

<< | หน้าที่ 152 | >>
[๑๒๖] พระตถาคตทั้งหลายเหล่านั้น ทรงพระคุณประเสริฐมาก

ไม่มีใครเทียบได้ มีพระยศยิ่งใหญ่ มีพระคุณหาประมาณมิได้

ใคร ๆ ไม่เกินพระองค์ไปโดยเกียรติคุณ

พระพุทธเจ้าเหล่านั้น เป็นเช่นนี้

[๑๒๗] ศิษย์ทุกคนเป็นผู้มีความเคารพ ชื่นชมถ้อยคำของข้าพเจ้า

ต่างได้ปฏิบัติเช่นนั้น ตามความสามารถ ตามกำลัง(ของตน)

[๑๒๘] พวกเขามีความเพลิดเพลินในกรรมของตน

เชื่อฟังถ้อยคำของข้าพเจ้า

มีฉันทะอัธยาศัยน้อมไปในความเป็นพระพุทธเจ้า

พากันบูชาพระเจดีย์ทราย

[๑๒๙] ครั้งนั้น เทพบุตรผู้มียศใหญ่ จุติจากสวรรค์ชั้นดุสิต

อุบัติในพระครรภ์ของพระมารดา หมื่นจักรวาลไหวแล้ว

[๑๓๐] ข้าพเจ้ายืนอยู่ ณ ที่จงกรมไม่ไกลจากอาศรม

ศิษย์ทุกคนได้มาประชุมพร้อมกันในสำนักของข้าพเจ้า ถามว่า

[๑๓๑] แผ่นดินบันลือลั่นดุจโคอุสภะคึกคะนอง

ดุจราชสีห์คำรน ดุจจระเข้ฟาดหาง จักมีผลเป็นอย่างไร

[๑๓๒] ข้าพเจ้าตอบว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด

ที่ข้าพเจ้าประกาศ ที่ใกล้พระสถูปกองทราย

บัดนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ผู้มีโชค ผู้ทรงเป็นพระศาสดา

เสด็จลงสู่พระครรภ์ของพระมารดาแล้ว

[๑๓๓] ข้าพเจ้าแสดงธรรมกถาแก่ศิษย์เหล่านั้นแล้ว

กล่าวสดุดีพระมหามุนี

ส่งศิษย์ของตนไปแล้ว นั่งขัดสมาธิ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka