Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 166

<< | หน้าที่ 166 | >>
๕๐. กิงกณิปุปผวรรค


หมวดว่าด้วยดอกกระดิ่งเป็นต้น


๑. ตีณิกิงกณิปุปผิยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระตีณิกิงกณิปุปผิยเถระ


(พระตีณิกิงกณิปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๘๑} [๑] ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี

ผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

รุ่งเรืองดังดอกกรรณิการ์ ประทับนั่งอยู่ที่ซอกภูเขา

[๒] ข้าพเจ้าเก็บดอกกระดิ่งทอง ๓ ดอกมาบูชา

ครั้นบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว

ได้บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศใต้

[๓] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๔] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้บูชาพระพุทธเจ้าไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๕] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๖] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka