Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 167

<< | หน้าที่ 167 | >>
๒. ปังสุกูลปูชกเถราปทาน


วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระตีณิกิงกณิปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ตีณิกิงกณิปุปผิยเถราปทานที่ ๑ จบ


๒. ปังสุกูลปูชกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระปังสุกูลปูชกเถระ


(พระปังสุกูลปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๘๒} [๘] ในที่ไม่ไกลจากภูเขาหิมพานต์

มีภูเขาลูกหนึ่งชื่ออุทัพพละ ที่ภูเขานั้น

ข้าพเจ้าได้เห็นผ้าบังสุกุลแขวนห้อยอยู่บนยอดไม้

[๙] ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง บันเทิงใจ

ได้เลือกเก็บดอกกระดิ่งทอง ๓ ดอกมาบูชาผ้าบังสุกุล

[๑๐] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

เพราะการบูชาธงชัยแห่งพระอรหันต์

จึงไม่รู้จักทุคติเลย


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka