Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 179

<< | หน้าที่ 179 | >>
๘. ปุฬินถูปิยเถราปทาน


[๘๖] เมื่อข้าพเจ้าแสวงหาพระพุทธเจ้าผู้เป็นนักปราชญ์อยู่นั้น

ได้เห็นพระธรรมเสนาบดี(สารีบุตร)

จึงออกบวชในสำนักของท่าน

[๘๗] ข้าพเจ้ามีอายุ ๗ ขวบก็ได้บรรลุอรหัตตผล

พระพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุ

ทรงทราบคุณวิเศษ จึงให้ข้าพเจ้าอุปสมบท

[๘๘] กิจที่ควรกระทำ ข้าพเจ้าผู้ยังเป็นเด็กอยู่ ให้สำเร็จแล้ว

วันนี้ กิจที่ควรทำในศาสนาของพระศากยบุตร

ข้าพเจ้าก็ได้ทำเสร็จแล้ว

[๘๙] ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก

สาวกของพระองค์เป็นผู้ล่วงพ้นเวรภัยทุกอย่าง

ล่วงพ้นกิเลสเป็นเครื่องข้อง ทั้งปวง เป็นฤาษี

นี้เป็นผลของการสร้างพระสถูปทอง

[๙๐] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๙๑] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๑ กิเลสเป็นเครื่องข้อง หมายถึงกิเลสเป็นเครื่องข้องมีราคะเป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๒/๑๐๒๕/๔๖๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka