Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 210

<< | หน้าที่ 210 | >>
[๕๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระโฆสสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โฆสสัญญกเถราปทานที่ ๘ จบ


๙. สัพพผลทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสัพพผลทายกเถระ


(พระสัพพผลทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๐๙} [๕๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้เป็นพราหมณ์มีนามว่าวรุณ

เรียนจบมนตร์แล้วละทิ้งบุตร ๑๐ คน เข้าป่า

[๕๒] สร้างอาศรมอย่างดี สร้างบรรณศาลา

จัดไว้เป็นสัดส่วนน่ารื่นรมย์ใจ อยู่ในป่าใหญ่

[๕๓] พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

พระองค์ทรงประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า

จึงเสด็จมายังอาศรมของข้าพเจ้า

[๕๔] พระรัศมีได้แผ่ไปทั่วไพรสณฑ์

ครั้งนั้น ป่าใหญ่สว่างไสวด้วยพุทธานุภาพ

[๕๕] ข้าพเจ้าเห็นปาฏิหาริย์ของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ผู้คงที่ จึงได้เก็บใบไม้มาเย็บเป็นกระทงแล้วใส่ผลไม้จนเต็ม

[๕๖] เข้าไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วได้ถวายทั้งหาบ

เพราะจะทรงอนุเคราะห์ข้าพเจ้า

พระพุทธเจ้าจึงได้ตรัสพระดำรัสนี้ว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka