Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 211

<< | หน้าที่ 211 | >>
๙. สัพพผลทายกเถราปทาน


[๕๗] ท่านจงหาบตามหลังเรามา

เมื่อพระสงฆ์ฉันแล้ว บุญจักมีแก่ท่าน

[๕๘] ข้าพเจ้าได้หอบห่อผลไม้ถวายภิกษุสงฆ์

ทำจิตให้เลื่อมใสในภิกษุสงฆ์นั้นแล้ว

ได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต

[๕๙] ข้าพเจ้าผู้ประกอบด้วยบุญกรรม

เสวยยศ พร้อมด้วยการฟ้อนรำ ขับร้อง

และประโคมดนตรีอันเป็นทิพย์

อยู่ในสวรรค์ชั้นดุสิตนั้น

[๖๐] ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใด ๆ

คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

(ในกำเนิดนั้น ๆ) ข้าพเจ้าไม่มีความพร่องด้วยโภคะเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

[๖๑] เพราะได้ถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้า

ข้าพเจ้าจึงครองความเป็นใหญ่

ตลอดทวีปทั้ง ๔ พร้อมทั้งทะเลและภูเขา

[๖๒] แม้ฝูงนกเท่าที่โผบินอยู่ในอากาศ

ก็อยู่ในอำนาจของข้าพเจ้า

นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

[๖๓] ยักษ์ ภูต รากษส กุมภัณฑ์ และครุฑ

เท่าที่มีอยู่ในไพรสณฑ์ ต่างก็มาบำรุงข้าพเจ้า

[๖๔] แม้จระเข้ หมาใน ผึ้ง เหลือบ และยุงทั้ง ๒

ก็อยู่ในอำนาจของข้าพเจ้า

นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka