Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 216

<< | หน้าที่ 216 | >>
๕๓. ติณทายกวรรค


หมวดว่าด้วยการถวายหญ้าเป็นต้น


๑. ติณมุฏฐิทายกเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระติณมุฏฐิทายกเถระ


(พระติณมุฏฐิทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๑๑} [๑] ในที่ไม่ไกลจากภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อลัมพกะ

ที่ภูเขานั้นแล พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ

เสด็จจงกรมอยู่กลางแจ้ง

[๒] เมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้าเป็นนายพรานเนื้ออยู่ในป่าดงใหญ่

เห็นพระพุทธเจ้าผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ

จึงได้ถวายหญ้ากำหนึ่ง

[๓] เพื่อประทับนั่งสำหรับพระพุทธเจ้า

ครั้นถวายแล้วทำจิตให้เลื่อมใส

ได้ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว

บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

[๔] ข้าพเจ้าพอเดินไปได้ไม่นานก็ถูกราชสีห์ทำร้าย

ถูกราชสีห์ฆ่าตายในที่นั้นนั่นเอง

[๕] ในเวลาใกล้ตาย กรรมที่ข้าพเจ้าได้กระทำไว้ในพระพุทธเจ้า

ผู้ประเสริฐที่สุด ไม่มีอาสวะ ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดในเทวโลก

ดุจความเร็วแห่งลูกศรที่พ้นจากแล่งไปแล้ว

[๖] ในเทวโลกนั้น ปราสาท ๗ ชั้น สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู

สะพรั่งไปด้วยธง พราวไปด้วยแก้วมณีสีเขียว

อันสวยงาม ซึ่งบุญกรรมเนรมิตให้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka