Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 217

<< | หน้าที่ 217 | >>
๑. ติณมุฏฐิทายกเถราปทาน


[๗] แสงสว่างของปราสาทนั้นพวยพุ่งดังดวงอาทิตย์อุทัย

ข้าพเจ้ามีนางเทพกัญญาอยู่มากมาย

เพลิดเพลินหมกมุ่นอยู่ในกามคุณ

[๘] ข้าพเจ้าถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว

จุติจากเทวโลกกลับมาเกิดเป็นมนุษย์

ได้บรรลุธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะแล้ว

[๙] ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายหญ้าสำหรับประทับนั่งไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายหญ้ากำหนึ่ง

[๑๐] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๑๑] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระติณมุฏฐิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติณมุฏฐิทายกเถราปทานที่ ๑ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka