Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 241

<< | หน้าที่ 241 | >>
[๒๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระมหากัจจายนเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

มหากัจจายนเถราปทานที่ ๑ จบ


๒. วักกลิเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระวักกลิเถระ


(พระวักกลิเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๒๒} [๒๘] พระผู้ทรงเป็นผู้นำมีพระนามไม่ต่ำต้อย

มีพระคุณนับไม่ถ้วน

พระนามว่าปทุมุตตระ ตามพระโคตร

เสด็จอุบัติขึ้นแล้วในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

[๒๙] มีพระพักตร์เหมือนดอกปทุม

มีพระฉวีวรรณงดงาม ไม่มีมลทินเหมือนดอกปทุม

ไม่เปื้อนด้วยโลกธรรม เหมือนดอกปทุมไม่เปื้อนด้วยน้ำ

[๓๐] ทรงเป็นนักปราชญ์ มีพระเนตรเหมือนกลีบบัว

และน่ารักเหมือนดอกปทุม

กลิ่นพระโอษฐ์หอมคล้ายกลิ่นดอกปทุม

เพราะฉะนั้น พระองค์จึงทรงพระนามว่าปทุมุตตระ

[๓๑] พระองค์ทรงเป็นผู้เจริญที่สุดในโลก

ไม่ทรงถือพระองค์เปรียบเป็นนัยน์ตาให้คนบอด

๑ เป็นนัยน์ตาให้คนบอด หมายความว่า ทรงประทานปัญญาจักษุให้แก่สรรพสัตว์ด้วยพระธรรมเทศนา (ขุ.อป.อ. ๒/๓๑/๒๖๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka