Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 260

<< | หน้าที่ 260 | >>
[๑๖๕] มารดาของข้าพเจ้าได้พญาเนื้อชื่อนิโครธนั้น

สละชีวิตของตนช่วยให้พ้นจากความตายแล้ว

ตักเตือนข้าพเจ้าผู้เป็นลูกของตนในครั้งนั้นอย่างนี้ว่า

[๑๖๖] ‘ควรคบแต่เนื้อชื่อนิโครธเท่านั้น

ไม่ควรเข้าไปคบหาเนื้อชื่อสาขะ

การตายในสำนักของเนื้อชื่อนิโครธยังประเสริฐกว่า

การมีชีวิตอยู่ในสำนักของเนื้อชื่อสาขะ จะประเสริฐอย่างไร

[๑๖๗] ข้าพเจ้า มารดาของข้าพเจ้าและพวกเนื้อนอกนี้

ได้เนื้อชื่อนิโครธผู้เป็นนายฝูงนั้นพร่ำสอน

อาศัยโอวาทของเนื้อชื่อนิโครธนั้น

จึงได้ไปยังที่อยู่อาศัยคือสวรรค์ชั้นดุสิตที่รื่นรมย์

ประหนึ่งว่าได้ไปยังเรือนของตนที่ทิ้งจากไป

[๑๖๘] เมื่อศาสนาของพระกัสสปธีรเจ้า

กำลังถึงความสิ้นไป ข้าพเจ้าได้ขึ้นไปยังภูเขา

บำเพ็ญเพียรตามคำสอนของพระชินเจ้า

[๑๖๙] ก็บัดนี้ เกิดในตระกูลเศรษฐีในกรุงราชคฤห์

มารดาของข้าพเจ้ามีครรภ์ ออกบวชเป็นบรรพชิต

[๑๗๐] ภิกษุณีทั้งหลายรู้ว่ามารดาของข้าพเจ้ามีครรภ์

จึงนำไปหาพระเทวทัต พระเทวทัตนั้นกล่าวว่า

‘จงนาสนะภิกษุณีชั่วรูปนี้เสีย’

[๑๗๑] แม้ในบัดนี้ มารดาผู้ให้กำเนิดของข้าพเจ้า

อันพระชินเจ้าผู้เป็นจอมมุนี ทรงอนุเคราะห์ไว้

จึงได้มีความสุขอยู่ในสำนักของภิกษุณี

๑ ขุ.ชา.(แปล) ๒๗/๑๒/๖

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka