Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 263

<< | หน้าที่ 263 | >>
[๑๘๔] เขาปรารถนาตำแหน่งของภิกษุผู้ตรัสรู้เร็วพลัน

ในอนาคต จักมีพระมหาวีระพระนามว่าโคดม

[๑๘๕] เขาจักมีนามว่าพาหิยะ

เป็นธรรมทายาท เป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต

จักเป็นสาวกของพระศาสดาพระองค์นั้น’

[๑๘๖] ครั้งนั้น ข้าพเจ้ายินดีแล้ว

หมั่นกระทำสักการะแด่พระมหามุนีจนตลอดชีวิต

จุติแล้วได้ไปเกิดในสวรรค์ ดุจไปยังที่อยู่ของตน

[๑๘๗] ข้าพเจ้าจะเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ย่อมเป็นผู้มีความสุข เพราะอานุภาพแห่งกรรมนั้น

ข้าพเจ้าเวียนว่ายตายเกิดจึงได้เสวยสมบัติ

[๑๘๘] เมื่อสิ้นศาสนาของพระกัสสปธีรเจ้า

ข้าพเจ้าได้ขึ้นไปยังภูเขาศิลาล้วน

บำเพ็ญเพียรตามคำสอนของพระชินสีห์

[๑๘๙] เป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ มีปัญญา

ทำตามคำสอนของพระชินสีห์

ข้าพเจ้า ๕ คนด้วยกัน

จุติจากอัตภาพนั้นแล้วได้ไปเกิดยังเทวโลก

[๑๙๐] ข้าพเจ้าชื่อพาหิยะ เกิดในภารุกัจฉนคร

ซึ่งเป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์

ภายหลังได้แล่นเรือไปในสาคร

ซึ่งให้สำเร็จประโยชน์เพียงเล็กน้อย

[๑๙๑] แต่นั้น เรือแล่นไปได้ ๒-๓ วัน ก็อับปางลง

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าตกลงไปในสาคร

ซึ่งเป็นที่อยู่แห่งมังกรที่ร้ายกาจ น่าสะพรึงกลัว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka