Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 277

<< | หน้าที่ 277 | >>
[๒๘๕] ครั้งนั้น น้องชายทั้ง ๒ ของข้าพเจ้า

ก็ได้บวชพร้อมกับข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าได้สร้างอาศรมอาศัยอยู่ที่ตำบลอุรุเวลา

[๒๘๖] ข้าพเจ้ามีชื่อว่ากัสสปะ ตามโคตร

แต่เพราะอาศัยอยู่ที่ตำบลอุรุเวลา

จึงได้นามบัญญัติว่าอุรุเวลกัสสปะ

[๒๘๗] เพราะน้องชายของข้าพเจ้าอาศัยอยู่ใกล้แม่น้ำ

เขาจึงได้นามว่านทีกัสสปะ

เพราะน้องชายอีกคนหนึ่งของข้าพเจ้า

อาศัยอยู่ที่ตำบลคยา เขาจึงประกาศนามว่าคยากัสสปะ

[๒๘๘] น้องชายคนเล็กมีศิษย์ ๒๐๐ คน

น้องชายคนกลางมีศิษย์ ๓๐๐ คน

ส่วนข้าพเจ้ามีไม่น้อยกว่า ๕๐๐ คน

ศิษย์ทุกคนล้วนประพฤติตามข้าพเจ้า

[๒๘๙] ครั้งนั้น พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้เลิศในโลก

เป็นสารถีฝึกนรชน ได้เสด็จมาหาข้าพเจ้า

ทรงทำปาฏิหาริย์ต่าง ๆ แก่ข้าพเจ้า และทรงแนะนำ

[๒๙๐] ข้าพเจ้ากับบริวาร ๑,๐๐๐ ได้อุปสมบท

ด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทา

ได้บรรลุอรหัตพร้อมกับภิกษุเหล่านั้นทุกรูป

[๒๙๑] ภิกษุเหล่านั้นและภิกษุเหล่าอื่นจำนวนมาก

แวดล้อมข้าพเจ้าเป็นบริวารยศ

และข้าพเจ้าก็สามารถสั่งสอนได้

ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคผู้เป็นฤๅษี

ผู้ประเสริฐก็สั่งสอนข้าพเจ้า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka