Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 276

<< | หน้าที่ 276 | >>
[๒๗๗] อุปัฏฐากพระผู้ทรงเป็นผู้นำด้วยจิตเมตตาตลอดเวลา

เมื่อพระผู้ทรงเป็นผู้นำ ผู้เลิศในโลกนั้นปรินิพพานแล้ว

ก็ทำการบูชาตามกำลัง

[๒๗๘] ทุกคนจุติจากอัตภาพนั้นแล้ว

ได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

เสวยสุขอย่างมากในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๒๗๙] ข้าพเจ้าเมื่อเกิดอยู่ในภพ

เป็นเหมือนนายช่างดอกไม้

ได้ดอกไม้ตามแต่จะหามาได้แล้ว

จัดแสดงให้เป็นแบบต่าง ๆ มากมาย

ได้เป็นพระเจ้าวิเทหราช

[๒๘๐] ข้าพเจ้ามีอัธยาศัยเป็นมิจฉาทิฏฐิ

เพราะถ้อยคำของอเจลกคุณ

ตกนรกเพราะไม่เชื่อคำตักเตือนของธิดาของข้าพเจ้านามว่ารุจา

[๒๘๑] ถูกนารทพรหมพร่ำสอนมากมาย

จึงละทิฏฐิอันชั่วช้านั้นได้

[๒๘๒] แล้วบำเพ็ญกุศลกรรมบถ ๑๐ ให้บริบูรณ์โดยพิเศษ

ละกายมนุษย์แล้วจึงได้ไปเกิดในสวรรค์ ดุจไปยังที่อยู่ของตน

[๒๘๓] เมื่อถึงภพสุดท้าย

ข้าพเจ้าได้เป็นเผ่าพันธุ์ของพราหมณ์

เกิดในตระกูลพราหมณมหาศาล ในกรุงพาราณสีที่มั่งคั่ง

[๒๘๔] ข้าพเจ้ากลัวต่อความแก่ ความเจ็บ และความตาย

จึงเข้าป่าใหญ่ แสวงหาบทคือพระนิพพาน

ได้บวชในสำนักของชฎิล


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka