พระไตรปิฏก

[๑๔] ขณะนั้น พระชินเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำ

ประกอบด้วยพระมหากรุณา ทรงทราบวารจิตของข้าพเจ้า

จึงทรงรับบาตรมาจากมือของภิกษุผู้อุปัฏฐาก

[๑๕] ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริงได้ถวายผลมะม่วงแด่พระมหามุนี

ครั้นใส่บาตรแล้วก็ประนมปีก

[๑๖] ส่งเสียงร้องด้วยเสียงไพเราะน่ายินดี น่าฟัง

เพื่อบูชาพระพุทธเจ้า แล้วกลับไปหลับนอน

[๑๗] ครั้งนั้น นกเหยี่ยวผู้มีใจหยาบช้า

ได้โฉบข้าพเจ้าผู้มีจิตเบิกบาน

มีอัธยาศัยน้อมไปสู่ความรักต่อพระพุทธเจ้าไปฆ่าเสีย

[๑๘] ข้าพเจ้าจุติจากอัตภาพนั้นแล้ว

ไปเสวยสุขอย่างมากอยู่ในสวรรค์ชั้นดุสิต

แล้วมาสู่กำเนิดมนุษย์เพราะอานุภาพแห่งกรรมนั้น

[๑๙] ในภัทรกัปนี้ พระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะ ตามพระโคตร

ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของพราหมณ์ มีพระยศยิ่งใหญ่

ประเสริฐกว่านักปราชญ์ทั้งหลาย เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

[๒๐] พระองค์นั้นพร้อมสาวกทรงประกาศศาสนาให้รุ่งเรือง

ข่มเดียรถีย์ผู้หลอกลวงเสียแล้ว ทรงแนะนำเวไนยสัตว์

ปรินิพพานแล้ว

[๒๑] เมื่อพระองค์ทรงเป็นผู้เลิศในโลก เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

ประชุมชนจำนวนมากที่เลื่อมใส

สร้างพระสถูปเพื่อจะบูชาพระพุทธเจ้าผู้ศาสดา

[๒๒] พวกเขาปรึกษากันอย่างนี้ว่า

เราทั้งหลายจักช่วยกันสร้างพระสถูปของพระศาสดา