พระไตรปิฏก

[๗๐] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

พระผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกพระนามว่าวิปัสสี ผู้มีพระเนตรงดงาม

ทรงเห็นแจ้งธรรมทั้งปวง เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

[๗๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นคนโปรดปราน

เป็นคนที่ขยันและขวนขวายในการงาน

แห่งตระกูลหนึ่งอยู่ในกรุงพันธุมดี

[๗๒] ครั้งนั้น ชุมชนหมู่หนึ่งสั่งให้นายช่างสร้างบริเวณ

ซึ่งปรากฏชื่อว่ามหันต์ ถวายพระผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

พระนามว่าวิปัสสี

[๗๓] เมื่อการสร้างบริเวณสำเร็จแล้ว

พวกเขาได้ถวายมหาทานซึ่งประกอบด้วยของเคี้ยว

มัวแต่แสวงหานมส้มใหม่

และน้ำผึ้งใหม่อยู่จึงไม่ได้ถวาย

[๗๔] ขณะนั้น ข้าพเจ้ากำลังถือนมส้ม

และน้ำผึ้งใหม่เดินไปยังเรือนของนายจ้าง

ชนทั้งหลายที่แสวงหานมส้มและน้ำผึ้งใหม่มาพบข้าพเจ้า

[๗๕] ถึงให้ราคาถึง ๑,๐๐๐ กหาปณะ ก็ยังไม่ได้ของ ๒ อย่างนั้น

ลำดับนั้น ข้าพเจ้าคิดว่า

ของอย่างนี้จักไม่ใช่เป็นของเล็กน้อยเลย

[๗๖] ชนเหล่านี้ทั้งหมดสักการะพระตถาคต ฉันใด

แม้เราก็จักทำสักการะพระผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

พร้อมทั้งพระสงฆ์ ฉันนั้น

[๗๗] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้นำนมส้มและน้ำผึ้งไป ผสมเข้าด้วยกัน

แล้วถวายพระโลกนาถพร้อมทั้งพระสงฆ์