พระไตรปิฏก

[๗๘] ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๗๙] ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน

ผู้มียศยิ่งใหญ่ในกรุงพาราณสีอีก

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าแค้นใจศัตรูจึงสั่งทหาร

ให้ปิดประตูเมือง

[๘๐] ครั้งนั้น เหล่าพระราชาผู้มีเดช

ที่ถูกล้อมรักษาไว้ได้เพียงวันเดียว

เพราะวิบากแห่งกรรมนั้น

ข้าพเจ้าจึงต้องตกนรกที่ร้ายกาจ

[๘๑] บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดในกรุงโกลิยะ

พระชนนีของข้าพเจ้าพระนามว่าสุปปวาสา

พระชนกของข้าพเจ้าพระนามว่ามหาลิลิจฉวี

[๘๒] ข้าพเจ้าเกิดในขัตติยตระกูลก็เพราะบุญกรรม

แต่เพราะอานุภาพแห่งการปิดประตูเมือง

ข้าพเจ้าจึงต้องประสบทุกข์

อยู่ในพระครรภ์ของพระมารดาถึง ๗ ปี

[๘๓] ข้าพเจ้าหลงช่องคลอดอีก ๗ วัน ประสบทุกข์หนัก

พระมารดาของข้าพเจ้าต้องประสบทุกข์แสนสาหัสเช่นนี้

ก็เพราะมีความพอใจให้ปิดประตูเมือง

[๘๔] ข้าพเจ้าผู้ที่พระพุทธเจ้าทรงอนุเคราะห์แล้ว

จึงคลอดออกจากพระครรภ์ของพระมารดาโดยความสวัสดี

ข้าพเจ้าได้ออกบวชเป็นบรรพชิตในวันที่คลอดนั่นเอง