Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 301

<< | หน้าที่ 301 | >>
[๘๕] พระสารีบุตรเถระผู้มีปัญญามาก

เป็นพระอุปัชฌาย์ของข้าพเจ้า

พระมหาโมคคัลลานเถระผู้มีฤทธิ์มาก

เมื่อปลงผมให้ได้พร่ำสอนข้าพเจ้า

[๘๖] ในขณะกำลังปลงผม ข้าพเจ้าก็ได้บรรลุอรหัตตผล

ทวยเทพ หมู่นาค และมนุษย์ทั้งหลาย

ต่างก็น้อมนำปัจจัยเข้ามาถวายข้าพเจ้า

[๘๗] ข้าพเจ้าเป็นผู้มีใจยินดีปรีดา

บูชาพระโลกนาถพระนามว่าปทุมุตตระ

และพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี

ผู้ทรงเป็นผู้นำวิเศษด้วยปัจจัยทั้งหลายโดยพิเศษ

[๘๘] ด้วยผลอันวิเศษแห่งกรรมนั้น

ข้าพเจ้าจึงได้ลาภที่อุดมไพบูลย์ในที่ทุกแห่ง

คือในป่า ในบ้าน ในน้ำ และบนบก

[๘๙] ในคราวใด พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศในโลก

เป็นผู้นำวิเศษพร้อมด้วยภิกษุ ๓๐,๐๐๐ รูป

เสด็จไปเยี่ยมพระเรวตะ

[๙๐] ในคราวนั้น ข้าพเจ้าบำรุงพระพุทธเจ้า

ผู้ทรงมีปรีชามาก ทรงมีความเพียรมาก

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก พร้อมด้วยพระสงฆ์ด้วยปัจจัย ๔

ที่เหล่าเทวดาน้อมนำมาถวายข้าพเจ้า

[๙๑] พระองค์ได้เสด็จเยี่ยมพระเรวตะแล้ว

ภายหลังเสด็จกลับไปยังพระเชตวันมหาวิหาร

จึงทรงแต่งตั้งข้าพเจ้าไว้ในเอตทัคคะ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka