Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 303

<< | หน้าที่ 303 | >>
[๙๗] ศาสนาของพระองค์งดงามไปด้วยพระอรหันต์ทั้งหลาย

เหมือนคลื่นในสาคร และเหมือนดวงดาวในท้องฟ้า

[๙๘] พระชินเจ้าผู้สูงสุด อันมนุษย์พร้อมทั้งทวยเทพ อสูร

และนาคห้อมล้อมในท่ามกลางหมู่ชน

ซึ่งเนืองแน่นไปด้วยสมณะและพราหมณ์

[๙๙] พระชินเจ้าพระองค์นั้นทรงถึงที่สุดโลก

ทรงทำสัตว์โลกทั้งหลายให้ยินดีด้วยพระรัศมี

ทรงทำดอกบัวคือเวไนยสัตว์ให้เบ่งบานด้วยพระดำรัส

[๑๐๐] ทรงสมบูรณ์ด้วยเวสารัชชธรรม ๔ ประการ

เป็นบุรุษผู้สูงสุด ละความกลัวและความกำหนัดได้แล้ว

ทรงบรรลุธรรมที่เกษม มีความแกล้วกล้า

[๑๐๑] พระผู้ทรงเป็นผู้เลิศในโลก

ทรงปฏิญาณฐานะที่ประเสริฐ ล้ำเลิศ

และพุทธภูมิทั้งสิ้น ไม่มีใครจะทักท้วงได้ในฐานะไหน ๆ

[๑๐๒] เมื่อพระพุทธเจ้าผู้คงที่พระองค์นั้น

บันลือสีหนาทที่น่าสะพรึงกลัวอยู่

ย่อมไม่มีเทวดา มนุษย์ หรือพรหมบันลือตอบได้

[๑๐๓] พระพุทธเจ้าผู้แกล้วกล้า

ทรงแสดงธรรมที่ประเสริฐ ทรงช่วยมนุษย์และเทวดา

ให้ข้าม(สงสารวัฏ)ทรงประกาศธรรมจักรในท่ามกลางบริษัท

[๑๐๔] ตรัสสรรเสริญคุณเป็นอันมาก

แล้วตั้งพระสาวกผู้เลิศกว่าภิกษุผู้มีปฏิภาณ

ที่ชาวโลกยกย่องว่าเป็นคนดีนั้นไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ

๑ เวสารัชชธรรม ๔ (ม.มู. (แปล) ๑๒/๑๕๐/๑๔๘, ดูเทียบ องฺ.จตุกฺก. (แปล) ๒๑/๘/๑๓-๑๔, ขุ.อป.อ. ๒/๑๐๐/๓๑๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka