Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 317

<< | หน้าที่ 317 | >>
๗. อภยเถราปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระอภยเถระ


(พระอภยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๓๗} [๑๙๕] พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ทรงถึงความสำเร็จในธรรมทั้งปวง ทรงเป็นผู้นำ

เสด็จอุบัติขึ้นแล้วในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

[๑๙๖] พระตถาคตทรงทำบุคคลบางพวกให้ตั้งอยู่ในสรณคมน์

บางพวกให้ตั้งอยู่ในศีลคือกุศลกรรมบถ ๑๐ ที่อุดม

[๑๙๗] พระองค์ผู้ทรงเป็นนักปราชญ์

ทรงประทานสามัญญผล ที่อุดมแก่บุคคลบางคน

ทรงมอบสมาบัติ ๘ และวิชชา ๓ แก่บุคคลบางคน

[๑๙๘] พระองค์ผู้ประเสริฐกว่านรชน

ทรงประกอบคนบางคนไว้ในอภิญญา ๖

พระองค์ผู้เป็นนาถะทรงประทาน

ปฏิสัมภิทา ๔ แก่บุคคลบางคน

[๑๙๙] พระองค์ผู้เป็นสารถีฝึกนรชน

ทรงเห็นหมู่สัตว์ที่ควรแนะนำให้ตรัสรู้ได้

แม้ในสถานที่นับโยชน์ไม่ถ้วน ก็รีบเสด็จไปแนะนำ

[๒๐๐] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นบุตรของพราหมณ์ในกรุงหงสวดี

เรียนจบพระเวททั้งหมด เข้าใจไวยากรณ์

๑ สามัญญผล ได้แก่ โสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตตผล (ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๑๑/๒๘๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka