Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 329

<< | หน้าที่ 329 | >>
[๒๗๖] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเกิดในตระกูลใหญ่

ที่มีทรัพย์และธัญญาหารมากมาย

เป็นที่สั่งสมรัตนะต่าง ๆ ในกรุงพาราณสี

[๒๗๗] ข้าพเจ้าได้เข้าเฝ้าพระผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ซึ่งประทับนั่งอยู่กับบริวารจำนวนมาก

ได้ฟังอมตธรรมที่นำมาซึ่งความยินดีแห่งจิต

[๒๗๘] พระพุทธองค์ทรงมีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

เหมือนดวงจันทร์ซึ่งเป็นนักษัตรที่งาม

ทรงสมบูรณ์ด้วยอนุพยัญชนะ

เหมือนต้นพญาไม้สาละมีดอกบานสะพรั่ง

[๒๗๙] มีข่ายคือพระรัศมีแวดล้อม

เหมือนสุวรรณบรรพตมีรัศมีรุ่งเรือง

มีพระรัศมีล้อมรอบด้านละวา

เหมือนดวงอาทิตย์มีรัศมีเป็นร้อย

[๒๘๐] มีพระพักตร์เหมือนทองคำ

เป็นพระชินเจ้าผู้ประเสริฐ

เป็นดังขุนเขาที่ให้เกิดความยินดี

มีพระทัยเต็มด้วยพระกรุณา

มีพระคุณดุจสาคร

[๒๘๑] มีพระเกียรติปรากฏแก่ชาวโลก

เหมือนภูเขาสิเนรุซึ่งเป็นขุนเขาสูงสุด

มีพระยศแผ่ไป เป็นนักปราชญ์

เป็นผู้มีความรู้ดังอากาศ

[๒๘๒] มีพระหฤทัยไม่ข้องเกี่ยวในที่ทั้งปวงเหมือนสายลม

ทรงเป็นผู้นำ ทรงเป็นที่พึ่งของสรรพสัตว์ดังแผ่นดิน

ทรงเป็นพระมุนีผู้ประเสริฐ

๑ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๐ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka