Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 330

<< | หน้าที่ 330 | >>
[๒๘๓] ไม่ถูกโลกธรรมแปดเปื้อน

เหมือนดอกบัวไม่เปื้อนด้วยน้ำ

ประทับอยู่ดังกองไฟที่เผาเสี้ยนตอคือวาทะชั่ว

[๒๘๔] พระองค์ทรงเป็นเหมือนยาบำบัดโรค ในที่ทั้งปวง

ทรงทำลายยาพิษคือกิเลสให้พินาศ

ทรงประดับด้วยสุคนธชาติคือคุณ

เหมือนยอดเขาคันธมาทน์

[๒๘๕] ทรงเป็นนักปราชญ์ซึ่งเป็นบ่อเกิดแห่งคุณ

ดังทะเลเป็นบ่อเกิดแห่งรัตนะ

และทรงเป็นผู้ประเสริฐกว่านรชน

ดังม้าสินธพชาติอาชาไนย

ทรงกำจัดมลทินคือกิเลส

[๒๘๖] ทรงย่ำยีมารและเสนามารได้

เหมือนขุนพลผู้มีชัยโดยพิเศษ

ทรงเป็นใหญ่เพราะรัตนะคือโพชฌงค์ ๗

เหมือนพระเจ้าจักรพรรดิทรงเป็นใหญ่

เพราะรัตนะ ๗ ประการ ฉะนั้น

[๒๘๗] ทรงเป็นผู้เยียวยาพยาธิคือโทสะเหมือนหมอใหญ่รักษาไข้

ทรงผ่าฝีคือทิฏฐิเหมือนศัลยแพทย์ผู้ประเสริฐ

[๒๘๘] ครั้งนั้น พระพุทธองค์ทรงส่องโลกให้สว่าง

อันมนุษย์และเทวดาสักการะแล้ว

เป็นดังดวงตะวันส่องแสงสว่างให้แก่นรชน

ทรงแสดงธรรมในท่ามกลางบริษัท

๑ ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๓๐/๓๓๑
๒ รัตนะ ๗ ประการ คือ (๑) จักกรัตนะ (จักรแก้ว) (๒) หัตถิรัตนะ (ช้างแก้ว) (๓) อัสสรัตนะ (ม้าแก้ว) (๔) มณิรัตนะ (มณีแก้ว) (๕) อิตถีรัตนะ (นางแก้ว) (๖) คหปติรัตนะ (ขุนคลังแก้ว) (๗) ปริณายกรัตนะ (ขุนพลแก้ว) (ที.ม. (แปล) ๑๐/๓๓/๑๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka