Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 336

<< | หน้าที่ 336 | >>
[๖] ต้นไม้ทุกชนิดล้วนเป็นทองคำ

แออัดยัดเยียดด้วยลำต้นขนาดต่าง ๆ

ส่องวิมานของข้าพเจ้าให้สว่าง

ทั้งกลางวันและกลางคืน ตลอดกาลทุกเมื่อ

[๗] เครื่องดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้นก็บรรเลงอยู่ทั้งเช้าและเย็น

สตรี ๑๖,๐๐๐ นาง ก็แวดล้อมข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ

[๘] ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดีออกจากวิมานแล้ว

กราบไหว้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก มีพระยศยิ่งใหญ่พระองค์นั้น

[๙] ข้าพเจ้าครั้นถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว

จึงทูลนิมนต์พระพุทธองค์พร้อมทั้งภิกษุสงฆ์

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทรงเป็นนักปราชญ์พระองค์นั้น ทรงรับนิมนต์แล้ว

[๑๐] พระมหามุนี ทรงแสดงธรรมีกถาแก่ข้าพเจ้าแล้ว

จึงส่งข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว

จึงเข้าสู่วิมานของตน

[๑๑] ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเรียกบริวารชนมาประชุมกันทั้งหมด

โดยแจ้งให้ทราบว่า พระพุทธเจ้าจะเสด็จมายังวิมานของเรา

ในเวลาเช้า

[๑๒] การที่พวกเราอยู่ในที่ใกล้ของพระองค์

นับว่าเป็นลาภของพวกเราที่พวกเราได้ดีแล้ว

แม้พวกเราก็จักได้บูชาพระศาสดา

ผู้เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka