Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 337

<< | หน้าที่ 337 | >>
[๑๓] ข้าพเจ้าจัดตั้งข้าวน้ำเสร็จแล้ว

จึงให้คนไปกราบทูลบอกเวลา

พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ได้เสด็จมาถึงพร้อมด้วยพระอรหันต์ ๑๐๐,๐๐๐ รูป ผู้ได้วสี

[๑๔] ข้าพเจ้าได้รับเสด็จด้วยดนตรีประกอบด้วยองค์ ๕

พระพุทธเจ้าผู้เป็นบุรุษสูงสุด

ประทับนั่งบนตั่งที่เป็นทองคำล้วน

[๑๕] คราวนั้น เครื่องมุงเบื้องบนเป็นทองคำล้วน

เหล่าชนพากันกระพือพัดภิกษุสงฆ์ผู้ยอดเยี่ยม

[๑๖] ข้าพเจ้าเลี้ยงภิกษุสงฆ์

ให้อิ่มหนำด้วยข้าวน้ำอย่างเพียงพอ

ได้ถวายผ้าแก่ภิกษุสงฆ์องค์ละคู่

[๑๗] พระพุทธเจ้าพระนามว่าสุเมธะ

ผู้สมควรรับเครื่องบูชาพระองค์นั้น

ประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์แล้ว

ได้ตรัสคำเป็นพระคาถาเหล่านี้ว่า

[๑๘] เราจักประกาศเกียรติคุณ

ของผู้ที่เลี้ยงเราและภิกษุเหล่านี้ทั้งหมด

ให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำ

ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

[๑๙] ผู้นั้นจักรื่นเริงในเทวโลกตลอด ๑,๘๐๐ กัป

จักเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑,๐๐๐ ชาติ

๑ ดนตรีประกอบด้วยองค์ ๕ คือ (๑) อาตตะ (โทน) (๒) วิตตะ (ตะโพน) (๓) อาตตวิตตะ (บันเฑาะว์) (๔) ฆานะ (กังสดาล) (๕) สุสิระ (ปี่,สังข์) (ขุ.วิ.อ. ๓๔/๓๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka