Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 379

<< | หน้าที่ 379 | >>
[๘๓] ผิวพรรณของหม่อมฉันเหมือนสีดอกอุบล

และกลิ่นกายของหม่อมฉันก็หอมฟุ้งไปคล้ายกลิ่นหอมของดอกอุบล

หม่อมฉันไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๘๔] หม่อมฉันเป็นผู้ฉลาดในอิทธิบาท

ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ ถึงความสำเร็จอภิญญา

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๘๕] หม่อมฉันเป็นผู้ฉลาดในสติปัฏฐาน

มีสมาธิฌานเป็นโคจร ขวนขวายในสัมมัปปธาน

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๘๖] หม่อมฉันมีความเพียรนำพาธุระไป

อันเป็นเหตุนำธรรมเป็นแดนเกษมจากโยคะมาให้

อาสวะทั้งปวงก็สิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

[๘๗] ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

หม่อมฉันได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๘๘] กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๘๙] การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka