Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 388

<< | หน้าที่ 388 | >>
[๑๘] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

หม่อมฉันได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการรักษาอุโบสถ

[๑๙] กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๒๐] การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๒๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระเอกูโปสถิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกูโปสถิกาเถริยาปทานที่ ๑ จบ


๒. สลฬปุปผิกาเถริยาปทาน


ประวัติในอดีตชาติของพระสลฬปุปผิกาเถรี


(พระสลฬปุปผิกาเถรี เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)


{๑๕๒} [๒๒] ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เกิดเป็นนางกินนรี

อาศัยอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา

หม่อมฉันได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงองอาจกว่านรชน

ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ เสด็จจงกรมอยู่


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka