Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 33 หน้าที่ 422

<< | หน้าที่ 422 | >>
[๒๖๐] ภิกษุทั้งหลายถึงอยู่ในที่ไกลแสนไกล

ได้สดับคำประกาศนั้นแล้ว ก็รีบมา

บางพวกมาด้วยพุทธานุภาพ

บางพวกที่ชำนาญในฤทธิ์ก็มาด้วยฤทธิ์ของตน

[๒๖๑] ต่างช่วยกันยกเตียงที่พระโคตมีเถรีนอนสงบนิ่ง

ขึ้นตั้งบนเรือนยอดที่ประเสริฐ

สำเร็จด้วยทองคำล้วน งดงามน่ายินดี

[๒๖๒] ท้าวโลกบาลทั้ง ๔ ต่างก็ใช้บ่ารองรับเรือนยอดไว้

เทวดาที่เหลือมีท้าวสักกเทวราชเป็นต้น

ก็เข้าช่วยรับเรือนยอดด้วย

[๒๖๓] ก็เรือนยอดทั้งหมดมี ๕๐๐ หลัง

วิสสุกรรมเทพบุตรได้เนรมิตขึ้น

มีสีเหมือนดวงอาทิตย์ในสารทกาล

[๒๖๔] ภิกษุณีทั้งหมด ผู้นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง

ในที่นั้น ก็ถูกเทพทั้งหลายแบกนำออกไปตามลำดับ

[๒๖๕] พื้นนภากาศถูกเพดานบังไว้ทั่ว

ที่เพดานนั้นมีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์

พร้อมทั้งดวงดาวที่ทำด้วยทองคำประดับติดไว้

[๒๖๖] ธงปฏาก (ธงผ้า) ได้ถูกยกขึ้นประดับไว้เป็นอันมาก

เครื่องคลุมดอกไม้ที่สวยงาม

ดอกบัวในอากาศมีปลายห้อยลง

ส่วนดอกไม้ที่พื้นดินมีปลายชี้ขึ้น

๑ ท้าวโลกบาลทั้ง ๔ คือ (๑) ท้าวธตรฐ (๒) ท้าววิรุฬหก (๓) ท้าววิรูปักษ์ (๔) ท้าวกุเวร (ที.สี. (แปล) ๙/๓๓๖/๒๑๙-๒๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka