[๓๐๓] ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี

ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก งดงามน่าทัศนายิ่งนัก

ทรงเห็นแจ้งในธรรมทั้งปวง เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว

[๓๐๔] หม่อมฉันเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ทรงเป็นสารถีฝึกนรชน

ได้ฟังธรรมที่ประณีตแล้วจึงออกบวชเป็นบรรพชิต

[๓๐๕] ประพฤติพรหมจรรย์อยู่ในศาสนา

ของพระวีรเจ้าพระองค์นั้นตลอด ๑๐,๐๐๐ ปี

ประกอบความเพียร เป็นพหูสูต

[๓๐๖] ฉลาดในปัจจยาการ ชำนาญในสัจจะ ๔

มีปัญญาละเอียด แสดงธรรมไพเราะ

ปฏิบัติตามสัตถุศาสน์๑

[๓๐๗] ด้วยผลแห่งการประพฤติพรหมจรรย์

หม่อมฉันจุติจากภพนั้นแล้วไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต

เป็นผู้มียศ เสวยสมบัติอยู่ในภพนั้นและภพอื่น

[๓๐๘] หม่อมฉันเกิดในภพใด ๆ ก็เป็นผู้มีโภคะมาก

มีทรัพย์มาก มีปัญญา มีรูปงาม มีบริวารชนที่เชื่อฟัง

[๓๐๙] ด้วยกรรมและความเพียรในศาสนาของพระชินเจ้านั้น

หม่อมฉันเป็นที่รักดังดวงใจ(ของสามี)

สมบัติทุกอย่างหม่อมฉันได้โดยง่าย

[๓๑๐] ด้วยผลแห่งการปฏิบัติของหม่อมฉัน

เมื่อหม่อมฉันอยู่ ณ ที่ใด ๆ

ผู้ที่เป็นสามีหม่อมฉันก็ไม่ดูหมิ่น ทั้งใครอื่น ๆ ก็ไม่ดูหมิ่นหม่อมฉัน

๑ สัตถุศาสน์ ในที่นี้หมายถึง สัจจะ ๔ กัมมัฏฐาน และภาวนา (ขุ.เถรี.อ. ๑๑๓/๑๔๘)