[๔๐๗] ครั้งนั้น บริษัททั้งหมดมีความพิศวงยิ่งนัก

จึงได้พากันประนมมือเหนือศีรษะ พูดว่า

‘ข้าแต่พระแม่เจ้า อย่างไร พระแม่เจ้าจึงมีความบากบั่น มีฤทธิ์

หาสิ่งใดเปรียบปานมิได้’

[๔๐๘] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นนางนาคกัญญามีนามว่าวิมลา

หมู่นาคยกย่องว่า เป็นผู้ประเสริฐกว่าพวกนางนาคกัญญา

[๔๐๙] พญานาคชื่อมโหรคะ

เลื่อมใสในศาสนาของพระชินเจ้า

ทูลนิมนต์พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้ทรงมีเดชานุภาพมาก พร้อมทั้งพระสาวก

[๔๑๐] ตกแต่งมณฑปแก้ว บัลลังก์แก้ว

โปรยทรายแก้ว เครื่องอุปโภคแก้ว

[๔๑๑] และตกแต่งหนทางประดับด้วยธงแก้ว

พญานาคนั้นบรรเลงดนตรี

ต้อนรับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

[๔๑๒] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทรงแผ่ขยายบริษัท ๔ ประทับนั่งบนอาสนะ

อันประเสริฐในภพของพญานาคชื่อมโหรคะ

[๔๑๓] พญานาคได้ถวายข้าวน้ำ

ขาทนียะและโภชนียาหารอย่างดี ๆ มีราคามาก

แด่พระผู้มีพระภาคผู้มีพระยศใหญ่

[๔๑๔] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ครั้นเสวยเสร็จแล้วทรงล้างบาตร

ได้ทรงทำการอนุโมทนาอันสมควร

โดยอุบายอันแยบคายว่า ‘นางนาคกัญญาจงเป็นผู้มีฤทธิ์มาก’