[๔๔๗] หม่อมฉันมีความเลื่อมใส ได้ถวายข้าวยาคูด้วยมือของตน

แก่พระปัจเจกพุทธเจ้าเหล่านั้น

หม่อมฉันจุติจากอัตภาพนั้นแล้ว

ไปเกิดในสวนนันทวันบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๔๔๘] ข้าแต่พระมหาวีระ

หม่อมฉันเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่

ได้เสวยสุขและทุกข์และได้สละชีวิตเพื่อประโยชน์แก่พระองค์

[๔๔๙] หม่อมฉันมีทุกข์ก็มาก มีสมบัติก็หลายชนิด

ดังที่กราบทูลมานี้ เมื่อถึงภพสุดท้าย หม่อมฉันเกิดในกรุงสาวัตถี

[๔๕๐] ในตระกูลเศรษฐีมีทรัพย์มาก

ประกอบด้วยสุขสมบัติ มีความรุ่งเรืองด้วยรัตนะต่าง ๆ

ให้สำเร็จสิ่งที่ปรารถนาทุกอย่าง

[๔๕๑] เป็นผู้ที่ประชุมชนสักการบูชา

นับถือและยำเกรง ประกอบด้วยสิริรูป

อันชนในตระกูลทั้งหลายสักการะอย่างยิ่ง

[๔๕๒] หม่อมฉันเป็นหญิงที่น่าปรารถนายิ่งนัก

ด้วยสิริคือรูปสมบัติและโภคสมบัติ

บุตรเศรษฐีทั้งหลายและบริวารของตนจำนวนมากต่างปรารถนา

[๔๕๓] หม่อมฉันละเรือน ออกบวชเป็นบรรพชิต

ยังไม่ถึงกึ่งเดือนก็ได้บรรลุสัจจะ ๔

[๔๕๔] หม่อมฉันเนรมิตรถเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสได้ด้วยฤทธิ์

ขอกราบพระยุคลบาทของพระพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของโลกผู้มีพระสิริ

[๔๕๕] (พญามารมากล่าวกับหม่อมฉันว่า)

‘ท่านเข้ามายังต้นไม้ชั้นเลิศที่มีดอกแย้มบานดีแล้ว

ยืนอยู่เพียงผู้เดียวที่โคนต้นสาละ