[๔๑] หม่อมฉันเข้าไปหาพุทธสาวกแล้วถามเรื่องนั้น

พุทธสาวกเหล่านั้นพาหม่อมฉัน

ไปยังสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๔๒] พระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำ

ทรงแสดงธรรมแก่หม่อมฉันว่า ‘ขันธ์ อายตนะ

และธาตุทั้งหลาย ไม่งาม ไม่เที่ยง

เป็นทุกข์ และเป็นอนัตตา’

[๔๓] หม่อมฉันได้ฟังพระธรรมของพระองค์แล้ว

ชำระธรรมจักษุให้หมดจดโดยวิเศษ

รู้แจ้งพระสัทธรรมแล้วได้ทูลขอบรรพชาอุปสมบท

[๔๔] ครั้งนั้น พระพุทธเจ้าอันหม่อมฉันทูลขอแล้วได้ตรัสว่า

‘เธอจงเป็นภิกษุณีมาเถิด นางผู้เจริญ’

หม่อมฉันอุปสมบทแล้ว ได้เห็นน้ำ

[๔๕] รู้จักสังขารที่มีความเกิดและความดับไปด้วยน้ำล้างเท้า

คิดว่า ‘สังขารแม้ทั้งปวง ก็เป็นอย่างนั้น’

[๔๖] จากนั้นจิตของหม่อมฉันหลุดพ้นแล้ว

เพราะไม่ถือมั่นโดยประการทั้งปวง

ในครั้งนั้น พระชินเจ้าทรงตั้งหม่อมฉันไว้ในเอตทัคคะว่า

‘เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุณีทั้งหลาย ผู้ขิปปาภิญญา’

[๔๗] หม่อมฉันเป็นผู้มีความชำนาญในฤทธิ์

ในทิพพโสตธาตุและในเจโตปริยญาณ

เป็นผู้ปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระศาสดา

[๔๘] รู้ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ

ทิพยจักษุหม่อมฉันก็ชำระให้หมดจดแล้ว

หม่อมฉันทำอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไปแล้ว

เป็นผู้บริสุทธิ์สะอาดปราศจากมลทิน