แม้สตรีผู้มีปัญญาเห็นประจักษ์ในฐานะนั้น ๆ

ก็เป็นคนฉลาดได้

[๓๒] บุรุษเท่านั้นจะเป็นคนฉลาดในฐานะทั้งปวง ก็หาไม่

แม้สตรีผู้คิดเนื้อความได้ฉับไว ก็เป็นคนฉลาดได้’

[๓๓] ครั้งนั้น หม่อมฉันคิดได้หลาย ๆ เรื่องอย่างรวดเร็วและฉับไว

ดุจบ่อเกิดแห่งปัญญาที่เต็มด้วยความคิดจึงได้ฆ่าศัตรูที่ร้ายกาจ

[๓๔] ผู้ใดไม่รู้จักเรื่องที่เกิดขึ้นได้อย่างฉับพลัน

ผู้นั้นเป็นคนเขลา ย่อมถูกเขาฆ่าตาย

เหมือนโจรซึ่งถูกฆ่าที่ปากเหว

[๓๕] ผู้ใดรู้จักเรื่องที่เกิดขึ้นได้อย่างฉับพลัน

ผู้นั้นก็พ้นจากพวกศัตรูเบียดเบียน

เหมือนที่หม่อมฉันพ้นจากโจรซึ่งเป็นศัตรูในครั้งนั้น

[๓๖] เมื่อหม่อมฉันผลักศัตรูตกเหวไปแล้ว

ได้เข้าไปบวชยังสำนักของปริพาชกที่ครองผ้าขาว

[๓๗] ครั้งนั้น พวกปริพาชกใช้แหนบถอนผมของหม่อมฉัน

จนหมดแล้วให้บวช สอนลัทธิให้เนือง ๆ

[๓๘] หม่อมฉันเรียนลัทธินั้นแล้ว นั่งคนเดียวคิดถึงลัทธิ

ซึ่งทำมนุษย์ให้เป็นเยี่ยงสุนัขนั้น

[๓๙] ปริพาชกถือผมที่ถอนแล้วโยนไว้ใกล้หม่อมฉันแล้วก็หลีกไป

หม่อมฉันเห็นแล้วได้นิมิตเหมือนหมู่หนอนตั้งอยู่

[๔๐] แต่นั้น หม่อมฉันมีความสลดใจลุกขึ้น

ได้สอบถามพวกปริพาชกที่มีลัทธิเดียวกัน

พวกนั้นบอกว่า

‘ภิกษุศากยบุตรทั้งหลายย่อมรู้เรื่องนั้น’