[๒๘๑] เขาไม่ยินดีทาน จากนั้น หม่อมฉันก็ได้ให้อาหาร

ที่ตนนำมาเพื่อพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลายแก่สามีนั้น

สามีนั้นได้ถวายอาหารนั้น

แก่พระปัจเจกพุทธเจ้านั้นอีก

[๒๘๒] ขณะนั้น หม่อมฉันโกรธจึงเทอาหาร

ที่ถวายแก่พระปัจเจกพุทธเจ้านั้นทิ้งเสีย

ได้ถวายบาตรที่เต็มด้วยเปือกตม

แก่พระปัจเจกพุทธเจ้าผู้คงที่นั้น

[๒๘๓] ครั้งนั้น หม่อมฉันเห็นใบหน้า มีจิตสงบของท่าน

ทั้งในการให้ การรับ การเคารพ

และการประทุษร้าย จึงสลดใจมาก

[๒๘๔] หม่อมฉันมีจิตเลื่อมใสรับบาตรมาแล้ว

ใช้น้ำหอมอย่างดีล้างจนสะอาด

บรรจุน้ำตาลกรวดกับเปรียงจนเต็มบาตรแล้วถวายคืน

[๒๘๕] หม่อมฉันเกิดในภพใด ๆ ก็มีรูปงาม

เพราะถวายทาน แต่มีกลิ่นตัวเหม็น

เพราะการย่ำยีที่กระทำไม่สมควรแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า

[๒๘๖] เมื่อพระเจดีย์ของพระธีรเจ้าพระนามว่ากัสสปะ

ซึ่งสามีหม่อมฉันได้ให้สร้างสำเร็จแล้ว

หม่อมฉันมีความยินดี ได้ถวายแผ่นอิฐทองคำอย่างดีอีก

[๒๘๗] ชุบอิฐนั้นให้ชุ่มด้วยของหอม ๔ ชนิด

จึงพ้นจากโทษที่มีกลิ่นตัวเหม็น

กลายเป็นผู้มีรูปทรงสมส่วนไปทั่วสรรพางค์กาย

[๒๘๘] ให้ช่างใช้รัตนะ ๗ ประการทำถาด ๗,๐๐๐ ถาด

เต็มไปด้วยเปรียง และไส้เป็นพัน ๆ