[๙๓] สตรีผู้นี้จักมีนามว่าสิงคาลมาตา

เป็นธรรมทายาท เป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต

เป็นสาวิกาของพระศาสดาพระองค์นั้น’

[๙๔] ครั้งนั้น หม่อมฉันได้ฟังพุทธพยากรณ์นั้นแล้ว

เป็นผู้มีความยินดี มีจิตประกอบด้วยเมตตา

ปรนนิบัติพระชินเจ้า ผู้ทรงเป็นผู้นำ

ด้วยการปฏิบัติทั้งหลายจนตลอดชีวิต

[๙๕] ด้วยกรรมที่หม่อมฉันได้ทำไว้ดีแล้วนั้น

และด้วยเจตนาที่ตั้งไว้มั่น

หม่อมฉันละกายมนุษย์แล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

[๙๖] บัดนี้ เป็นภพสุดท้าย หม่อมฉันเกิดในตระกูลเศรษฐี

มีความเจริญรุ่งเรือง สั่งสมรัตนะไว้เป็นอันมาก

ในกรุงราชคฤห์ ที่ประเสริฐสุด

[๙๗] บุตรของหม่อมฉันชื่อสิงคาลมาณพ มีความเห็นผิด

แล่นไปสู่มิจฉาทิฏฐิ มุ่งแต่การบูชาทิศ

[๙๘] นอบน้อมทิศต่าง ๆ พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้นำวิเศษ

เสด็จเข้าไปบิณฑบาตยังพระนคร

ทอดพระเนตรเห็นเขาแล้ว ประทับยืนโอวาทที่หนทาง

[๙๙] เมื่อพระองค์ทรงแสดงธรรม บุตรของหม่อมฉัน

ส่งเสียงร้อง น่าประหลาดใจ

บุรุษสตรี ๒ โกฏิได้บรรลุธรรม

[๑๐๐] ครั้งนั้น หม่อมฉันได้เข้าไปยังที่ประชุมนั้น

ฟังภาษิตของพระสุคตแล้ว

ได้บรรลุโสดาปัตติผล ออกบวชเป็นบรรพชิต