กับพระขีณาสพ ๔๐๐,๐๐๐ รูป

ผู้ได้อภิญญา ๖ ผู้คงที่ ปราศจากมลทินก็เสด็จมาถึงทาง

[๔๖] การต้อนรับย่อมเป็นไป คนเป็นอันมากประโคมกลองเภรี

เทวดาและมนุษย์ต่างก็มีความชื่นชม เปล่งเสียงสาธุการ

[๔๗] เทวดาก็เห็นมนุษย์ มนุษย์ก็เห็นเทวดา

ทั้ง ๒ พวกนั้น พากันประนมมือเดินตามพระตถาคต

[๔๘] เทวดาทั้งหลายนำดนตรีทิพย์มาประโคม

มนุษย์ทั้งหลายนำดนตรีมนุษย์มาประโคม

ทั้ง ๒ พวกนั้นพากันประโคม

[๔๙] เทพผู้อยู่ในนภากาศ

ต่างก็โปรยปรายดอกมณฑารพ ดอกปทุม

ดอกปาริฉัตตกะอันเป็นทิพย์ลงมายังทิศน้อยทิศใหญ่

[๕๐] และโปรยปรายกระแจะจันทน์ และของหอมอย่างดี

ล้วนแต่เป็นของทิพย์ลงมายังทิศน้อยทิศใหญ่

[๕๑] มนุษย์ทั้งหลายผู้อยู่บนพื้นดิน ต่างก็โปรยปรายดอกจำปา

ดอกสน กระทุ่ม ดอกกากะทิง

ดอกบุนนาค ดอกการะเกดลงมายังทิศน้อยทิศใหญ่

[๕๒] เราสยายผมแล้วลาดผ้าคากรอง

และหนังสัตว์ลงบนเปือกตม

แล้วนอนคว่ำหน้าลงที่นั้น

[๕๓] ด้วยคิดว่า ‘พระพุทธเจ้าพร้อมทั้ง(สาวก)ผู้เป็นศิษย์

จงเหยียบเราเสด็จไปเถิด อย่าทรงเหยียบเปือกตมนั้นเลย

ข้อนั้นจักเป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่เรา’