[๑๕๘] ธรรมดาน้ำย่อมแผ่ความเย็น

ชำระล้างมลทินคือธุลีเสมอกัน

ทั้งในคนดีและคนชั่ว แม้ฉันใด

[๑๕๙] ท่านก็ฉันนั้นเหมือนกัน จงเจริญเมตตาให้เสมอกัน

ทั้งในคนที่เกื้อกูลกันและในคนที่ไม่ได้เกื้อกูลกัน

บำเพ็ญเมตตาบารมีแล้ว

จักบรรลุสัมโพธิญาณได้

[๑๖๐] แต่พุทธธรรมเหล่านี้จักมีเพียงเท่านี้ก็หามิได้

เราจักค้นหาธรรมที่เป็นเครื่องบ่มพระโพธิญาณอย่างอื่นต่อไป

[๑๖๑] ครั้งนั้น เมื่อเราค้นหาอยู่ ได้เห็นอุเบกขาบารมีเป็นข้อที่ ๑๐

ที่ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ทั้งหลายในปางก่อน

ได้อบรมสั่งสมมา จึงเตือนตนเองว่า

[๑๖๒] ‘ท่านจงยึดอุเบกขาบารมีข้อที่ ๑๐ นี้ บำเพ็ญให้มั่นคงก่อน

ท่านเป็นผู้มีอุเบกขาเที่ยงตรง มั่นคง

จักบรรลุสัมโพธิญาณได้

[๑๖๓] ธรรมดาแผ่นดินย่อมวางเฉยในสิ่งที่เขาทิ้งลงทั้งสะอาด

และไม่สะอาด ทั้ง ๒ อย่าง เว้นความโกรธและความยินดี แม้ฉันใด

[๑๖๔] ท่านก็ฉันนั้นเหมือนกัน

จงมีใจเที่ยงตรงในสุขและทุกข์ในกาลทุกเมื่อ

บำเพ็ญอุเบกขาบารมีแล้ว

จักบรรลุสัมโพธิญาณได้

[๑๖๕] ธรรมที่เป็นเครื่องบ่มพระโพธิญาณ

มีอยู่ในโลกเพียงเท่านี้ นอกจากนี้ยิ่งกว่านั้นไม่มี

ท่านจงตั้งมั่นอยู่ในธรรมนั้นเถิด’

[๑๖๖] เมื่อเราพิจารณาเห็นธรรมเหล่านี้

พร้อมทั้งกิจและลักษณะอันเป็นภาวะของตน