พื้นพสุธาโลกธาตุมีหมื่นจักรวาล

ก็ไหวด้วยเดชแห่งธรรม

[๑๖๗] ปฐพีไหวสะเทือนเลื่อนลั่นเหมือนยนต์หีบอ้อย

เมทนีดลหวั่นไหวเหมือนล้อที่หีบน้ำมัน

[๑๖๘] บริษัทประมาณเท่าใด มีอยู่ในบริเวณรอบ ๆ พระพุทธเจ้า

บริษัทประมาณเท่านั้น สั่นเทานอนสลบอยู่บนภาคพื้นที่บริเวณนั้น

[๑๖๙] หม้อน้ำหลายพันหม้อ หม้อข้าวหลายร้อยหม้อ

หม้อใส่กระแจะและหม้อที่ใส่เปรียงในที่นั้น

ต่างก็กระทบกันและกัน

[๑๗๐] มหาชนหวาดเสียว สะดุ้งกลัว ตื่นตระหนก

มีใจหวาดหวั่น ประชุมกัน

พากันเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกร

[๑๗๑] ทูลถามว่า ‘อะไรจักมีแก่ชาวโลก

เป็นเหตุดีหรือเหตุร้าย

ชาวโลกทั้งปวงถูกเบียดเบียน

ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ

ขอพระองค์ได้โปรดบรรเทาภัยที่เบียดเบียนนั้นเถิด’

[๑๗๒] ครั้งนั้น พระพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกร

ทรงเป็นพระมหามุนี ทรงแจ้งให้มหาชนได้เข้าใจว่า

‘ในการที่พสุธาไหวครั้งนี้ ท่านทั้งหลายจงเบาใจเถิด

อย่าตกใจกลัวเลย

[๑๗๓] วันนี้เราพยากรณ์ผู้ใดว่าจักเป็นพระพุทธเจ้าในโลก

ผู้นั้นพิจารณาเห็นธรรมที่พระชินเจ้าทรงอบรมสั่งสมมาก่อน

[๑๗๔] เมื่อผู้นั้นพิจารณาธรรมซึ่งเป็นพุทธภูมิโดยไม่มีเหลือ

เพราะเหตุนั้น ปฐพีโลกธาตุมีหมื่นจักรวาล

ในโลกพร้อมทั้งเทวโลกจึงไหวแล้ว’