[๑๗๕] ขณะนั้น มหาชนได้ฟังพระดำรัสแล้ว

ก็เกิดความสบายใจขึ้น

ทุกคนพากันมาหาเราแล้วอภิวาทอีก

[๑๗๖] ครั้งนั้น เรายึดพระพุทธคุณ ทำใจให้มั่นคง

นมัสการพระพุทธเจ้าพระนามว่าทีปังกรแล้วลุกจากอาสนะ

[๑๗๗] ชน ๒ ฝ่าย คือ เทพถือดอกไม้ทิพย์

หมู่มนุษย์ถือดอกไม้ที่เป็นของมนุษย์

ต่างโปรยปรายดอกไม้ทั้งหลายเพื่อเราผู้ลุกจากอาสนะ

[๑๗๘] อนึ่ง เทพและมนุษย์ทั้ง ๒ ฝ่ายเหล่านั้น

ต่างก็ประกาศความสวัสดีว่า

‘ท่านปรารถนาตำแหน่งอันใหญ่หลวง

ขอท่านได้ตำแหน่งนั้นตามความปรารถนาเถิด

[๑๗๙] เสนียดจัญไรทั้งปวงจงอย่ามี

ความโศกและโรคจงอย่ามี

อันตรายจงอย่ามีแก่ท่าน

ขอให้ท่านได้บรรลุพระโพธิญาณ๑ อันประเสริฐเร็วพลันเถิด

[๑๘๐] เมื่อถึงฤดู (ที่ต้นไม้ผลิดอก) หมู่ไม้จำพวกที่มีดอก

ก็ผลิดอก ฉันใด

ท่านผู้มีความเพียรอันยิ่งใหญ่

ขอท่านจงผลิด้วยพระพุทธญาณ๒ ฉันนั้นเหมือนกันเถิด

[๑๘๑] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์

ก็ได้ทรงบำเพ็ญบารมี ๑๐ ประการมาแล้วฉันใด

๑ โพธิญาณ ในที่นี้ ได้แก่ อรหัตตมรรคญาณ หรือสัพพัญญุตญาณ (ขุ.พุทฺธ.อ. ๑๗๙/๑๗๗)
๒ พุทธญาณ ได้แก่ พุทธญาณ ๑๘ (ขุ.พุทธ.อ. ๑๘๐/๑๗๓)