[๗] พระมหามุนีทรงเห็นชนที่ควรแนะนำให้ตรัสรู้ได้

แม้ในที่ไกลถึง ๑๐๐,๐๐๐ โยชน์

ก็เสด็จไปเพียงชั่วขณะเดียว ทรงช่วยผู้นั้นให้ตรัสรู้

[๘] ในการบรรลุธรรม(การตรัสรู้ธรรม) ครั้งที่ ๑

พระพุทธเจ้าทรงช่วยเทวดาและมนุษย์ ๑๐๐ โกฏิให้บรรลุธรรม

ในการบรรลุธรรมครั้งที่ ๒ พระผู้เป็นที่พึ่ง

ทรงช่วยเทวดาและมนุษย์ ๙๐ โกฏิให้บรรลุธรรม

[๙] และในคราวที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมในเทพพิภพ

ได้มีเทวดา ๙๐,๐๐๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรมครั้งที่ ๓

[๑๐] พระศาสดาพระนามว่าทีปังกร

ได้มีการประชุมสาวก ๓ ครั้ง

สาวกประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ มาประชุมกันเป็นครั้งที่ ๑

[๑๑] เมื่อพระชินเจ้าประทับอยู่ในสถานที่อันสงัด ที่ยอดภูเขานารทะ

พระขีณาสพผู้ปราศจากมลทินประมาณ ๑๐๐ โกฏิ มาประชุมกัน

[๑๒] ในกาลใด พระมหาวีรเจ้าผู้ทรงเป็นพระมหามุนี

ทรงปวารณาออกพรรษา

พร้อมทั้งภิกษุสงฆ์ ๙๐,๐๐๐ โกฏิ ที่ยอดเขาสุทัสสนะ

สมัยนั้น เราเป็นชฎิลผู้มีตบะแก่กล้า

สำเร็จอภิญญา ๕๑ เหาะไปในอากาศได้

[๑๓] เทวดาและมนุษย์ประมาณ ๒๐๐,๐๐๐ ได้บรรลุธรรม

การบรรลุธรรมครั้งละองค์สององค์นับจำนวนไม่ถ้วน

[๑๔] ครั้งนั้น พระศาสนาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าทีปังกร

แผ่ไพศาล มีคนรู้มาก เจริญแพร่หลาย สะอาด บริสุทธิ์

๑ อภิญญา ๕ ได้แก่ อภิญญาที่เป็นโลกิยะ (ขุ.อป.อ. ๒/๖-๗/๒๓๙, ที.สี. (แปล) ๙/๔๗๔-๘/๒๐๘)