[๒๓] พระมหาวีรชินเจ้าทรงประกาศพระธรรมจักร

แล้วประทับอยู่ในนันทาราม ประทับนั่งที่โคนต้นซึก

ทรงปราบปรามเดียรถีย์

[๒๔] พระสุมังคลเถระและพระติสสเถระเป็นพระอัครสาวก

พระสาคตเถระเป็นอุปัฏฐากของพระศาสดาพระนามว่าทีปังกร

[๒๕] พระนันทาเถรีและพระสุนันทาเถรีเป็นพระอัครสาวิกา

ต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้ของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

ชาวโลกเรียกว่า ต้นเลียบ

[๒๖] ตปุสสอุบาสกและภัลลิกอุบาสกเป็นอัครอุปัฏฐาก

สิริมาอุบาสิกาและโสณาอุบาสิกาเป็นอัครอุปัฏฐายิกา

[๒๗] พระมหามุนีพระนามว่าทีปังกร

ทรงมีพระวรกายสูง ๘๐ ศอก

ทรงงดงามดังต้นพฤกษาประทีป

ดังต้นพญาไม้สาละที่มีดอกบานสะพรั่ง

พระองค์ทรงมีพระรัศมีแผ่ซ่านออก ๑๐ โยชน์โดยรอบ

[๒๘] พระองค์ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ทรงมีพระชนมายุประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ ปี

ทรงดำรงอยู่นานเพียงนั้น

ทรงช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้น(สังสารวัฏ)ได้เป็นจำนวนมาก

[๒๙] พระองค์พร้อมทั้งสาวกประกาศพระสัทธรรมให้รุ่งเรือง

ช่วยมหาชนให้ข้ามพ้นได้

แล้วเสด็จดับขันธปรินิพพานเหมือนกองไฟที่ลุกโพลงแล้วดับไป

[๓๐] พระองค์ทรงมีพระฤทธิ์ มีพระยศ

พร้อมทั้งจักรรัตนะที่พระยุคลบาท

ทุกอย่างล้วนอันตรธานไปหมดแล้ว

สังขารทั้งปวงเป็นสภาพว่างเปล่าหนอ