[๑๕] ภิกษุประมาณ ๔๐๐,๐๐๐ รูป ล้วนได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก

แวดล้อมพระผู้มีพระภาคพระนามว่าทีปังกร

ผู้ทรงรู้แจ้งโลกในกาลทั้งปวง

[๑๖] สมัยนั้น ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่ง

ไม่ได้บรรลุอรหัตตผล เป็นพระเสขะละมนุษยภูมิไป

ชนเหล่านั้นย่อมถูกติเตียน

[๑๗] ศาสนาแพร่หลาย งดงามด้วยพระอรหันตขีณาสพ

ผู้คงที่ ปราศจากมลทิน ในกาลทั้งปวง

[๑๘] เมืองชื่อว่ารัมมวดี กษัตริย์พระนามว่าสุเทพ เป็นพระชนก

พระเทวีพระนามว่าสุเมธาเป็นพระชนนี

ของพระศาสดาพระนามว่าทีปังกร

[๑๙] พระชินเจ้าทรงครองฆราวาสอยู่ ๒๐,๐๐๐ ปี

ทรงมีฝูงหงส์ นกกระเรียน นกยูงมากมาย

มีปราสาทที่อุดมอยู่ ๓ หลัง

[๒๐] มีนางสนมกำนัล ๓๐๐,๐๐๐ นาง

ล้วนประดับประดาสวยงาม

พระมเหสีพระนามว่าปทุมา

พระราชโอรสพระนามว่าอุสภขันธกุมาร

[๒๑] พระชินเจ้าทรงเห็นนิมิต ๔๑ ประการ

จึงทรงราชพาหนะคือช้างออกผนวชแล้ว

ทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ ๑๐ เดือนเต็ม(จึงได้บรรลุพระโพธิญาณ)

[๒๒] ครั้นทรงบำเพ็ญความเพียรเสร็จแล้ว

ก็ได้ตรัสรู้สัมโพธิญาณ

พระมหามุนีพระนามว่าทีปังกร ผู้อันพรหมทูลอาราธนาแล้ว

๑ นิมิต ๔ ได้แก่ (๑) คนแก่ (๒) คนเจ็บ (๓) คนตาย (๔) บรรพชิต (ที.ม. (แปล) ๑๐/๔๓-๕๒/๒๒-๓๐)