พระไตรปิฏก

{๑๓} [๑] ในมัณฑกัปนั้นแล ได้มีพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ

ทรงเป็นผู้นำ มีพระหนุดังคางราชสีห์

มีลำพระศองามดุจลำคอโคอุสภะ

ทรงมีพระคุณหาประมาณมิได้ หาผู้กระทบกระทั่งได้ยาก

[๒] พระองค์ไม่มีมลทิน บริสุทธิ์ดุจดวงจันทร์

มีพระวรกายงดงามดังดวงอาทิตย์

มีพระรัศมีรุ่งเรืองงดงามทุกเมื่ออย่างนี้

[๓] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบรรลุพระโพธิญาณ

อันประเสริฐอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ทรงประกาศพระธรรมจักรที่สุมังคลนคร

[๔] เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ทรงแสดงพระธรรมอันประเสริฐ ในการแสดงธรรมครั้งที่ ๑

เทวดาและมนุษย์จำนวน ๘๐ โกฏิ ได้บรรลุธรรม

[๕] ในคราวที่พระสุชาตพุทธเจ้าผู้มีพระยศหาประมาณมิได้

เสด็จจำพรรษาในเทวโลก

เทวดาและมนุษย์จำนวน ๓,๗๐๐,๐๐๐ โกฏิ

ได้บรรลุธรรม ครั้งที่ ๒

[๖] ในคราวที่พระสุชาตพุทธเจ้าผู้ไม่มีใครเสมอเหมือน

เสด็จเข้าไปยังสำนักของพุทธบิดา

เทวดาและมนุษย์จำนวน ๖,๐๐๐,๐๐๐ โกฏิ

ได้บรรลุธรรม ครั้งที่ ๓

[๗] พระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

มีการประชุมแห่งพระขีณาสพ ผู้ปราศจากมลทิน

มีจิตสงบระงับ ผู้คงที่ ๓ ครั้ง