พระไตรปิฏก

[๑๓๑] ปฏิสงฺขานพลญฺจ. กำลังคือการพิจารณา (๑๓๖๐)

ภาวนาพลญฺจ. กำลังคือภาวนา (๑๓๖๑)



[๑๓๒] สมโถ จ. สมถะ (๑๓๖๒)

วิปสฺสนา จ. วิปัสสนา (๑๓๖๓)



[๑๓๓] สมถนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งสมถะ (๑๓๖๔)

ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งความเพียร (๑๓๖๕)



[๑๓๔] ปคฺคาโห จ. ความเพียร (๑๓๖๖)

อวิกฺเขโป จ. ความไม่ฟุ้งซ่าน (๑๓๖๗)



[๑๓๕] สีลวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งศีล (๑๓๖๘)

ทิฏฺฐิวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งทิฏฐิ (๑๓๖๙)



[๑๓๖] สีลสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งศีล (๑๓๗๐)

ทิฏฺฐิสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งทิฏฐิ (๑๓๗๑)



[๑๓๗] สีลวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งศีล (๑๓๗๒)

ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๓)



[๑๓๘] ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ โข ปน. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๔)

ยถาทิฏฺฐิสฺส จ ปธานํ. ความเพียรของบุคคลผู้มีความเห็นหมดจด (๑๓๗๕)