[๑๓๙] สํเวโค จ สํเวชนีเยสุ ฐาเนสุ. ความสังเวชในฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความสลดใจ (๑๓๗๖)

สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ. ความเพียรโดยแยบคายของบุคคลผู้สลดใจ (๑๓๗๗)



[๑๔๐] อสนฺตุฏฺฐิตา จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ. ความเป็นผู้ไม่สันโดษในธรรมที่เป็นกุศล (๑๓๗๘)

อปฺปฏิวานตา จ ปธานสฺมึ. ความเป็นผู้ไม่ท้อถอยในความเพียร (๑๓๗๙)



[๑๔๑] วิชฺชา จ. ความรู้แจ้ง (๑๓๘๐)

วิมุตฺติ จ. ความหลุดพ้น (๑๓๘๑)



[๑๔๒] ขเย ญาณํ. ญาณในอริยมรรค (๑๓๘๒)

อนุปฺปาเท ญาณํ. ญาณในอริยผล (๑๓๘๓)