Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 34 หน้าที่ 219

<< | หน้าที่ 219 | >>
[๗๓๗] รูปที่ไม่เป็นสันตติรูป นั้นเป็นไฉน

จักขายตนะ ฯลฯ กวฬิงการาหาร รูปนี้ชื่อว่าไม่เป็นสันตติรูป

{๕๘๕} [๗๓๘] รูปที่เป็นชรตารูป นั้นเป็นไฉน

ความชรา ความคร่ำคร่า ความมีฟันหลุด ความมีผมหงอก ความมีหนังเหี่ยว ความเสื่อมอายุ ความหง่อมแห่งอินทรีย์แห่งรูป รูปนี้ชื่อว่าเป็นชรตารูป

[๗๓๙] รูปที่ไม่เป็นชรตารูป นั้นเป็นไฉน

จักขายตนะ ฯลฯ กวฬิงการาหาร รูปนี้ชื่อว่าไม่เป็นชรตารูป

{๕๘๖} [๗๔๐] รูปที่เป็นอนิจจตารูป นั้นเป็นไฉน

ความสิ้นไป ความเสื่อมไป ความแตก ความทำลาย ความไม่เที่ยง ความ อันตรธานแห่งรูป รูปนี้ชื่อว่าเป็นอนิจจตารูป

[๗๔๑] รูปที่ไม่เป็นอนิจจตารูป นั้นเป็นไฉน

จักขายตนะ ฯลฯ กวฬิงการาหาร รูปนี้ชื่อว่าไม่เป็นอนิจจตารูป

{๕๘๗} [๗๔๒] รูปที่เป็นกวฬิงการาหาร นั้นเป็นไฉน

ข้าวสุก ขนมสด ขนมแห้ง ปลา เนื้อ นมสด เนยใส เนยข้น น้ำมัน น้ำผึ้ง น้ำอ้อย หรือรูปแม้อื่น มีอยู่ ที่พึงกินทางปากขบเคี้ยว กลืนกิน อิ่มท้อง ซึ่งมี โอชาเป็นเหตุให้สัตว์ในสถานที่นั้น ๆ ดำรงชีพอยู่ได้ รูปนี้ชื่อว่าเป็นกวฬิงการาหาร

[๗๔๓] รูปที่ไม่เป็นกวฬิงการาหาร นั้นเป็นไฉน

จักขายตนะ ฯลฯ อนิจจตารูป รูปนี้ชื่อว่าไม่เป็นกวฬิงการาหาร

สุขุมรูปทุกะ จบ


รวมรูปหมวดละ ๒ อย่างนี้


ทุกนิทเทส จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka