Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 138

<< | หน้าที่ 138 | >>
๓. สุตตสาธนปริหานิ


ว่าด้วยการอ้างพระสูตรในเรื่องความเสื่อม


[๒๖๕] สก. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตตผลได้ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสูตรที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า

“ปฏิปทาที่พระสมณะประกาศแล้วมีทั้งสูงและต่ำ

มุนีผู้ปฏิบัติจะไปถึงฝั่งถึง ๒ ครั้งหามิได้

ฝั่งนี้ผู้ปฏิบัติรู้ได้ครั้งเดียวก็หามิได้”

มีอยู่จริงมิใช่หรือ

ปร. ใช่

สก. ดังนั้น ท่านจึงไม่ควรยอมรับว่า “พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตตผลได้”

สก. พระอรหันต์เสื่อมจากอรหัตตผลได้ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. กิเลสวัฏที่พระอรหันต์ตัดได้แล้วยังมีบางอย่างที่ยังจะต้องตัดอีกใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น

สก. กิเลสวัฏที่พระอรหันต์ตัดได้แล้วยังมีบางอย่างที่ยังจะต้องตัดอีกใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระสูตรที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า

๑ ดูเทียบ ขุ.สุ. (แปล) ๒๕/๗๒๐/๖๗๐

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka