Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 200

<< | หน้าที่ 200 | >>
สก. พระอรหันต์ชื่อว่ามีโมหะด้วยโมหะนั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. มานะที่เป็นอดีตของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ชื่อว่ามีมานะด้วยมานะนั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ทิฏฐิที่เป็นอดีตของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ชื่อว่ามีทิฏฐิด้วยทิฏฐินั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. วิจิกิจฉาที่เป็นอดีตของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ชื่อว่ามีวิจิกิจฉาด้วยวิจิกิจฉานั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ถีนะที่เป็นอดีตของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ชื่อว่ามีถีนะด้วยถีนะนั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. อุทธัจจะที่เป็นอดีตของพระอรหันต์มีอยู่ใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. พระอรหันต์ชื่อว่ามีอุทธัจจะด้วยอุทธัจจะนั้นใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka