Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 422

<< | หน้าที่ 422 | >>
เคยดับ แต่สมุทยสัจไม่ใช่จักดับ บุคคลนอกนี้ ทุกขสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยดับ และสมุทยสัจก็จักดับ

ปฏิ. สมุทยสัจของบุคคลใดจักดับ ฯลฯ

วิ. ใช่

{๙๗๑} อนุ. ทุกขสัจของบุคคลใดเคยดับ มัคคสัจของบุคคลนั้นก็จักดับใช่ไหม

วิ. ในภังคขณะแห่งอรหัตตมรรค อรหันตบุคคลและบุคคลผู้เป็นปุถุชนซึ่ง จักไม่ได้มรรค ทุกขสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยดับ แต่มัคคสัจไม่ใช่จักดับ ใน อุปปาทขณะแห่งอรหัตตมรรค บุคคลจักได้อรหัตตมรรคในลำดับแห่งจิตใด (ในลำดับ แห่งจิตนั้น) และบุคคลเหล่าอื่นผู้จักได้มรรค ทุกขสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยดับ และมัคคสัจก็จักดับ

ปฏิ. มัคคสัจของบุคคลใดจักดับ ฯลฯ

วิ. ใช่

{๙๗๒} [๑๒๗] อนุ. สมุทยสัจของบุคคลใดเคยดับ มัคคสัจของบุคคลนั้นก็จักดับ ใช่ไหม

วิ. ในภังคขณะแห่งอรหัตตมรรค อรหันตบุคคล และบุคคลผู้เป็นปุถุชนซึ่ง จักไม่ได้มรรค สมุทยสัจของบุคคลเหล่านั้นเคยดับ แต่มัคคสัจไม่ใช่จักดับ ใน อุปปาทขณะแห่งอรหัตตมรรค บุคคลจักได้อรหัตตมรรคในลำดับแห่งจิตใด (ใน ลำดับแห่งจิตนั้น) และบุคคลเหล่าอื่นผู้จักได้มรรค สมุทยสัจของบุคคลเหล่านั้นเคย ดับและมัคคสัจก็จักดับ

ปฏิ. มัคคสัจของบุคคลใดจักดับ ฯลฯ

วิ. ใช่

อนุโลมโอกาส


{๙๗๓} [๑๒๘] อนุ. ทุกขสัจในภูมิใดเคยดับ ฯลฯ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka