Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 39 หน้าที่ 162

<< | หน้าที่ 162 | >>
ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลใดในภูมิใดไม่ใช่จักดับ สภาวธรรมที่เป็นกุศลของบุคคลนั้นในภูมินั้นก็ไม่เคยเกิดใช่ไหม

วิ. เคยเกิด

{๓๗๗} [๒๒๘] อนุ. สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลใดในภูมิใดไม่เคยเกิด สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลนั้นในภูมินั้นก็ไม่ใช่จักดับใช่ไหม

วิ. จักดับ

ปฏิ. สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตของบุคคลใดในภูมิใดไม่ใช่จักดับ สภาวธรรมที่เป็นอกุศลของบุคคลนั้นในภูมินั้นก็ไม่เคยเกิดใช่ไหม

วิ. เคยเกิด

อุปปาทนิโรธวาร จบ


ปวัตติวาร จบ


๓. ภาวนาวาร


{๓๗๘} [๒๒๙] อนุ. บุคคลใดกำลังเจริญสภาวธรรมที่เป็นกุศล บุคคลนั้นก็กำลังละสภาวธรรมที่เป็นอกุศลใช่ไหม

วิ. ใช่

ปฏิ. บุคคลใดกำลังละสภาวธรรมที่เป็นอกุศล บุคคลนั้นก็กำลังเจริญสภาวธรรมที่เป็นกุศลใช่ไหม

วิ. ใช่

อนุ. บุคคลใดไม่ใช่กำลังเจริญสภาวธรรมที่เป็นกุศล บุคคลนั้นก็ไม่ใช่กำลังละสภาวธรรมที่เป็นอกุศลใช่ไหม

วิ. ใช่

ปฏิ. บุคคลใดไม่ใช่กำลังละสภาวธรรมที่เป็นอกุศล บุคคลนั้นก็ไม่ใช่กำลังเจริญสภาวธรรมที่เป็นกุศลใช่ไหม

วิ. ใช่

ฯลฯ


ภาวนาวาร จบ


ธัมมยมก จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka